Onbegrijpelijke procedures rond Tamboerije

maandag 2 maart 2009

De aanpak van het college op het gebied van ruimtelijke ontwikkeling leidt binnen D66 en bij vele burgers tot onbegrip en irritatie. De productie van bestemmingsplannen is compleet stilgevallen. Dijkstraten, Schutboom en de hele actualisering van oude bestemmingsplannen: waar blijven ze? Inspraakprocedures en de provincie krijgen de schuld, maar de gemeente heeft m.i. boter op het hoofd. Hoe vaak is Dijkstraten al niet opgestart met een nieuw voorontwerp? En hoe lang zijn we niet al bezig met Schutboom? Haal alsjeblief geen oude koeien meer uit de sloot, zoals de eerder geweigerde toestemming van de provincie van het oude Schutboomplan vanwege het eerst afmaken van Heivelden. Want sindsdien is B&W al jaren bezig met een nieuw bestemmingsplan. Een paar jaar geleden heeft wethouder Kerkhof nog een informatieavond georganiseerd (die overigens voor het draagvlak niet echt handig aangepakt werd). De gemeente maakt er zelf een potje van, steek de hand in eigen boezem!
Als bestemmingsplannen niet lukken dan gaat dit college weer terug naar de ouderwetse achterdeur route. De SIR 55 woningen, een half bedrijventerrein aan de Zessprong, Oranjehof: het zijn een paar voorbeelden van ad hoc goedkeuringen zonder dat de raad een bestemmingsplan heeft vastgesteld. Het lijkt wel het zakenkabinet uit de vorige eeuw.
D66 was dan ook zeer verheugd dat meerdere fracties in de raadsvergadering van febr. 2009 op de rem trapten ten aanzien van het voorbereidingsbesluit Tambourije. Stop met al die tussendoortjes. Het bestemmingsplan is immers bijna af.
Maar op 2 maart 2009 probeerde het college toch weer dezelfde route in te slaan. Met een m.i. inconsistente redenering: Enerzijds zeggen dat het voorontwerpbestemmingsplan 2006 de prullenbak in gaat omdat er integrale wijkontwikkeling opgestart wordt. En anderzijds vinden dat Tambourije wel past omdat in dit plan van 2006 deze bouwmogelijkheid is voorzien. Zeer vreemd! Of het plan deugt (maar dan hoef je niet helemaal opnieuw te beginnen), óf het plan deugt niet (maar dan moet je niet vlug een stukje willen realiseren).
Het college beroept zich in zijn overwegingen op de geloofwaardigheid naar de projectontwikkelaar, want ze zijn al anderhalf jaar hiermee bezig. Maar wat denkt u van de geloofwaardigheid richting burgers? U brengt een voorontwerp in procedure met een bouwhoogte van 13 meter en een gevellengte van 170 meter, bezwaarmakende burgers voelen zich aan het lijntje gehouden, en u komt vervolgens met een plan dan 30% afwijkt in hoogte en gevellengte! Hoezo geloofwaardig……..
Ten slotte de bouwclaimovereenkomst. Blijkbaar is er een overeenkomst waarin de gemeente al verplichtingen is aangegaan met de projectontwikkelaar, zonder dat dat door goedgekeurde plannen mogelijk is. Is dat geen schending van het mandaat van het college? Kan de raad de relevante stukken ontvangen zodat we weten of dit wel acceptabel handelen is?
Samenvattend: D66 is ontevreden over de aanpak van bestemmingsplan Schutboom, over de geloofwaardigheid richting burgers en over de juridische toezeggingen. Een echte deuk in het vertrouwen.