'Nee' zeggen is geen kunst!

dinsdag 8 februari 2011

Een grote meerderheid van de gemeenteraad liet in de afgelopen raadsvergadering een stoer ‘nee’ horen bij het agendapunt ‘Kunstwerk Wilhelminadorp’. D66 was als enige fractie vóór plaatsing van de Ecoflat, de naam van het kunstwerk. Jammer, want in onze ogen heeft dit kunstwerk geen eerlijke kans gehad.

Om te beginnen werd in publicaties een soort zwarte ijzeren paal getoond. Dat was even schrikken. Geen wonder dat dit reacties opriep zoals ‘belachelijk’, ‘onnozel ding’, ‘weggegooid geld’ en ‘ik heb niks met zo’n paal’. Jammer dat niemand het verhaal achter de Ecoflat heeft kunnen lezen of horen. Een verhaal over duurzaamheid, historie, natuur en spiritualiteit. Er zou ook geen zwarte ijzeren paal komen, maar een houten kunstwerk met nestelruimte voor vogels en insecten.

Natuurlijk, iedereen mag z’n eigen oordeel hebben over kunst. Je kunt erdoor geraakt worden of niet. De een wordt vrolijk van een schilderij, een ander doet het niets. Maar wat je ook van kunst vindt, het maakt onderdeel uit van onze samenleving. Kunst kan een dorp verrijken en een eigen gezicht geven. Tenminste, dat is de opvatting van D66.

Inspraak

Dat bewoners niet betrokken zijn geweest bij het kunstproject, vindt ook onze fractie een gemiste kans. Maar die inspraak had dan wel in de vorige collegeperiode moeten gebeuren. Het project loopt immers al sinds 2008. Toen het huidige college aantrad, was het hele proces al doorlopen. Er moesten alleen nog enkele puntjes op de ‘i’ gezet worden. Voor D66 een belangrijke reden om niet tegen te stemmen. Onze boodschap: rond deze zaak netjes af en pak het bij volgende kunstprojecten anders aan: betrek bewoners er dan wél in een vroeg stadium bij.

Dan de kosten. Ja, ruim 83.000 euro is veel geld. Maar daar hebben we een speciaal ‘kunstpotje’ voor, waarin we als gemeente 1 tot 1,5% van de kosten van grote bouwprojecten in storten. Daar heeft de gemeenteraad ooit zélf voor gekozen. Net zoals Best er een paar jaar geleden voor koos om bij kunst voor kwaliteit te gaan, in plaats van voor kwantiteit. Minder kunstwerken, maar dan wel van bekende kunstenaars. Daar hangt een wat hoger prijskaartje aan, dat is logisch.

‘Nee’ zeggen is geen kunst bij zo’n beladen onderwerp. Wij hebben ‘ja’ gezegd omdat we kunst, óók in Best, belangrijk vinden. Daar willen we met iedereen het gesprek over aangaan. Nu en in de toekomst.